jak wiadomo, szło w dawnych czasach równo z brzęczącą, monetą.
Mamy więc świadectwo na to, kto był orędownikiem prawa o głowszczyznie, która będąc naprzód zwyczajowem, a następnie ustawą, zawarowanem prawem, upowszechniła się po całym świecie. Obszernie rozwiódł się nad tem Benjamin Constant (1), zwracając uwagę na wielką w tym względzie zasługę owego czy gotyckiego czy trackiego filozofa.
Miał ten mędrzec wielką wziętość u przeważnie kapłańskich Traków i Getów, uczył bowiem: że za źrzódlo wszystkiego co jest dobrem na świecie, Boga w istocie swej jedynego uważać, a jego kapłana jak najwięcej czcić należy przeto, że on rozmawia z Wszechmocnym, i jest woli jego świadomy. Uczył też, że nieśmiertelną jest człowiecza dusza i przechodzi do Boga po rozłączeniu się z ciałem. Uczył, nakoniec że każdy winien panować nad sobą, miłować sprawiedliwość, i być zawsze gotów umierać za ojczyznę (2).
W szkole uczniów na siedemset lat przed Chrystusem słynącego Pytagoresa wyuczony Zalmoksys, wykładał

---------------
(1) De la religion considerée dans sa source sos formes et ses dévéloppements. Paris 1830 w pięciu tomach. Kejestr wskaże miejsca odpowiednie
(2) Patrz rozprawę Greka dzisiejszego, rodem z dawnej Macedonii pochodzącego, która, w nowo-greckim języku napisał, a zatytułował po łacinie: De Zamolxide (tak nazwisko to pisze) secundum veterum auctoritatem. Gottingae 1852. W tej rozprawie mówi w § 19 o owej zasadzie filozofa, w dwuwierszu wyrażonej od ś. Grzegorza. Imie autora rozprawki jest A. S. Rhousopoulas.