Był to orzech twardy do zgryzienia, i nie dał się strzaskać łatwo: raz dla tego że Waregów jeszcze potrzebowano, drugi raz dla tego, że ludy, które się niegdyś przed Chazarami i spadkobiercami ich potęgi Sweono-Rusami schroniły w góry i na poza-bużańskie równiny, mieli w swojem władztwie Węgrzyni i Lachowie, których, jako orężem potężnych, szanować, a więc i poddanych chazarsko sweono-ruskich przy nich do czasu zostawić należało. Czas ten usiłował (r. 983) skrócić Włodzimierz wielki, (um. 1015): ale daremnie; Przemyśl, Czerwień, i inne grody pozostały łąckimi.
Należy wykazać czem byli Waregowie, i w jakim stosunku zostawali do Rusi; dalej, kiedy znikły w tejże Rusi ślady normandzkości; nakoniec jaki pierwiastek w początkowych dziejach Rusi, czy słowiański czy normandzki, przeważał.
Gocki wyraz vargs, (zkąd przez przekładnię wy ag powstał), znacząc łotra (1), przybysza, i. t. p., przystał dobrze do rozbójnika lądowego i morskiego, który głównie bałtyckie morze niepokoił. Rusowie przybierając Waregow do pomocy, dzielili się z nimi, zdobyczą gdy wyprawa dobrze poszła, ale dzielili podobnie jak lew polujący ze zwierzęty, według słów bajki. Gdy Oleg zabierał kraje, i swoimi je ludźmi osadzał, wynagradzał Waregów pieniędzmi, dając nowogrodz-

----------
(1) Dn-Cange, Miklosic Lexicon p. w. Vargi Waringus, Warengangi, Wrag.