szwedzki Rusią a Szwedów Rosami nazywają. Z ich języka przeniesiona do słowiańskiego ta nazwa, i w nim będąc rzeczownem i przymiotnem imieniem, oznacza kraj, zorzą opromieniony wschodnią, tudzież wskazuje na lud, który rusawym, czyli, jak się nasz Stryjkowski wysłowił, z twarzy, włosów, i. t. d., rumianoczarniawym będąc, wykazuje przez ten sam wyraz, że patrzy na wschód, będąc cudzoziemskim, ' i nie mając w sobie zrzódłosłowu słowiańskiego (1).
Wnioskować się ztąd i to godzi, że kolebkę Rusi nie na północy, jak powszechnie mniemają, lecz na południu u naddnieprskich Polan upatrywać należy, i że państwa tego, założycielami nie byli Warego-Rusowie lecz Sweono-Rusowie. Oni to gród Kujaba, Kijów, jak się Edrisi wyraził (2). obrawszy sobie za główną siedzibę, z niej roznosili na około postrach. Stawszy się przez podboje spadkobiercami (3) chazarskiego na zachodzie władztwa, i przez to wielce spotężniawszy w latach poza r. 839 a przed 862 ubiegłych, upadli następnie, za ukazaniem się w tych stronach Warego-Rusów. Wyszło na jaw, że Cesarz Ludwik ugoszczonych od siebie Rhosów podejrzywał słusznie. Imiennicy ich, pod . nazwą północnych mężów (Normanów) znani, (4) łupili boga-

------------
(1) Miklosic. Loxicon p. w Rusin, Rus, Ruski, Linde p. w. Ruś.
(2) Lelewela Polska wieków śr. II. 473.
(3) Dużo i uczenie rozprawia o tem szanowny mój kolega akademicki, wyżej przywodzony Kunik, w dziele Die Berufung II. 195—320.
(4) Munch str. 115. 135,