okręgi podzielonych, prawem spółecznej ręki z sobą połączonych ściśle (1). Zespolone, nie wiadomo kiedy i pod jakich okoliczności wpływem, obie te ludności, objawiwszy już przy pierwszem na świat wystąpieniu wielką potęgę, upoważniają do wniosku, że musiały upłynąć wieki, zanim się do siebie zbliżyły, porozumiały i politycznie w jednę zlały całość. Kiedy się następnie, z przyczyn wyżej opowiedzianych, rozdwoiły obie te potęgi, wtedy lud, który po upadku rzeszy swewskiej przodował Germanii i w ogóle Normandzkim i Skandynawskim, a w szczególe Saksońskim się nazywał, kojarząc znowu rozpadła na części Swewiję, tworzył z nich potężne państwo. Jedne kraje germańskie zdobywał, inne obalał i znowu dźwigał, a wszystkie urządzał po skandynawsku, z góry naznaczając: ile ma być osad w jakim okręgu, z jakiej przestrzeni ziemi składać się mają ich udziały tsortes), jak się dzielić niemi powinni osadnicy, jak należy szacować ich głowy i członki; zgoła wprowadzał ten porządek, który w drugim rozdziale swojego dzieła przedstawił Munch, a który, odstając od wieku Tacyta, przystaje po największej części do urządzeń, które się były poprzednio przed saksońskiemi rozwinęły na zachodzie, za wpływem Franków, również normandzkiego pochodzenia jak Saksonowie będących. Ci, jak wiadomo, od Skaldy tudzież Renu ku górnemu

----------------------
(1) Ekonomisty z roku 1868 półrocze pierwsze str. 249 — 53. Pismo to miesięczne, poświęcone ekonomice, statystyce i administracyi, wychodzi w Warszawie ciągle od roku 1865 począwszy.