cze Szląsk, Mazowsze i Hessyą (1) posiedli? Ostatni wyraz dla nas nie zrozumiały, nigdy bowiem w Hessyi nie panowali Polacy, i krótkie mieli z nią za Kazimirza Wielkiego związki, znaczy może kraj jaki pomorski, przez który chciał zapewne Długosz wskazać na nadłabańskie kraje, coraz więcej odstrychające się, od Polski, odkąd lechickie upadały rządy. O posiadanie ich, jak sobie Długosz wystawiał, miał Piast pierwsze rozpocząć boje, z synami potratych stryjów Popiela, rozgniewanych na Polskę o to, że chłopa księciem obrała (2).
Z trzech tych podań któremuż dać należy wiarę? Pierwszemu oczywiście: opowiadający je bowiem kronikarz zasięgał o niem wiedzy od tych, którzy mu najbliżsi byli wiekiem. Przyznać należy, że opowiadane w niem zdarzenie przypomina krojem i barwą przeczuwane od Galia przy zmianie dynastyi zabiegi. Goście owi, po dwa kroć w domu Piasta pojawiani, wskazują może na intrygi obcych przy tej okoliczności czynione. Mocno się, też w opowiadania przebija późniejszy zwyczaj ujmowania sobie jadłem i napitkiem obradujących. Kreśląc go Długosz posuwa rzecz do cynizmu (3), czem właśnie nowość pochodzenia tej gadki

------------------
(1) Długosz I. str. 80 mówi: cujus (Piasta,) stirps munere divino, in ducibus Poloniae, qui Silesiam, Mazoviam, Hasiaraque inhabitant, in hodiernum diem, ex illo tempore perseverat.
(2) Długosz I. str. 83.
(3) Mówi (I str. 81.) nobilibns Poloniae non tam fame esurieque quam titi laborantibus.