żo on, "odstrychając się nie raz od wszystkich kronikarzów, zwiastuje nam zdarzenia, na które nigdzie więcej nie natrafiamy, miał albowiem pomniki dziejów których dziś nie posiadamy" (1), to mówie, powiedziawszy Bielowski, nie raczył uwagi tej zastosować do owego urywku, i owszem poczytawszy rzecz w nim zawartą, "za banialukę z równą, niewiadomością jak bezczelnością, kłamaną" wziął mi bardzo za złe, żem rzeczony urywek, o władztwie synów Leszka trzeciego mówiący, uwzględniając, z niego też usnuł wątek dziejów Polski pierwotnych. Dodał uczony mąż, że na takiem źrzódle opierać się, znaczy podawać w wyszydzenie dzieje rzecz one (2).
Tak rzekł Bielowski, za którego mniemaniera nie poszli jednak rzecz tę samą co ja rozważający uczeni; owszem do dalszego nad nią zastanawiania się zachęcili mnie (3). Na nowo więc i coraz częściej biorąc się do obrobienia pierwotnych dziejów Polski, przekonywałem się, za każdem ich dotykaniem, że gdy jeszcze w samym początku V wieku było w Germanii dużo swewskich krajów, a w nich płynęły rzeki, sterczały góry, i stały osady po słowiańsku ponazy-

-------------------------------
(1) Wstęp krytyczny 160. 168.
(2) Tamże 224, 371.
(3) Dominik Szulc O Pomorzu zaodrz. str. 7. 20. Lelewel w Polsce wiek. sr. (IV str. 500). Jul. Bartoszewicz: O pomysłach historycznych Augusta Bielowskiego w Warszawie 1852.