i pokładają je ciągle; Szembera położywszy największe zostawił jeszcze dużo do życzenia.Śledzenie położeń miejscowości nie tylko dwólicowość germańską w owem pisemku Tacyta uwydatnia, lecz przecinając też spór o pierwobyt w Germanii Słowian i Teutonów ciągle wszczynany, wskazuje dobitnie na to, kto w krasach po za Polską położonych, a w dzisiejszych Czechach i Morawach leżących jest tubylcem (autochton) najdawniejszym (1), tudzież kto się w nich później, i kiedy, osiedlił. O tem, a w szczególe o polskich krajach pod panowaniem Austryi zostających, wielu obacnie mówi, ale z małą korzyścią dla nauki, z przyczyny że nie własne podają badania, lecz cudze pomysły powtarzają (2).
Trzecim nakoniec pomnikiem dziejów Polski pzedchrobrowej jest urywek, który jak inne tak i ten nie wiadomo zkąd dostawszy, Boguchwała, wcielił do swojej kroniki. Uczony Bielowski zrobiwszy o kronikarzu tym uwagę,

---------------------
(1) Spór taki wiedli niedawno czescy Niemcy z słowiańskimi Czechami, nazywając ich freche Eindrinlinge. Porówn. str. 215 dziełka Zur böhmis hen Geschichtsselireibung von Franz Palacky. Prag. 1871.
(2) Jednym z takich jest Podpułkownik R. Templ. Znam te broszury jego: Historiach ethnograph. aus den Triüminern altdeutschen Wesens im Herzogthime Ausswiz 1848. — Ueber die polu. Nation in der Ocstr. Monarchie Wien 1860 — Die deutschen Colonieu im Kronlande Galizien, tamże i tegoż roku. Die Gebirgsbewohner im Galizien tamże i w tyrażo roku. Ueber Gestaltuny und Beschaffenheit des Bodensim Grossherzogthum. Krakau, Pesth 1867.