czenie ich miejscowe wykazać jest zdolny. Po nim niech się weźmie dla objaśnienia celtyckich wyrazów znawca mowy Celtów, a w jego ślady wstępując drugi Grym, niech, nie dzieląc uprzedzeń pierwszego, wykaże stosunek gotyckiego zielnictwa do słowiańskiego, litewskiego, greckiego i t. d., tudzież do zielnika Aureliańskiej Dacyi, jeżeli się gdzie znajdzie osobny jego odpis. Rozumie się, że w tym celu radzić się powinien nie tylko rękopisów, lecz i dawnych wydań. Te w dziwnym stosunku do zielnika Dyoskorydosowego zostają. Wyciąg z jednego, który za pracę mniemanego Apuleja uchodzi zrobił Grym (1), drugi, ze spisu roślin lekarskich w Dacyi Aureliańskiej używanych, wydrukował Lelewel (2). Cóż się przez ową. Dacyg Aureljańską rozumieć ma?
Marek Aureliusz i Aurelian, rzymscy Cesarze, więcej niż Trajan napełnili zawojowaną Dacyę różnej narodowości ludami, ażeby mogli łatwiej rządzić krajem różnojęzycznemi tłumami napchanym, podburzając jedne plemiona na drugie. Po tłumach tych pozostały zielnik jest istną, wieżycą babilońską. Do znajdujących się w niej wyrazów różnojęzycznych pododawał Lelewel polskie nazwy nowszego utworu, bez wskazania związku ich z nomenklaturą grecką, łacińską, dacką i t. d., znajdującą się w owym zielniku. Obałamucając one a nie objaśniając, wiodą na ponuszenie widzieć w nich czego widzieć nie można, gdyż tam

--------------------------
(1) Tamże 559—61.
(2) Narody na ziemiach słowiańsk. 490—92.