sił Kühn), są objaśnienia Grymowe wyrazów Dyoskorydesowych zupełnie chybione. Miał on zamiar przyswoić je mowie niemieckiej, wiedziony k'temu będąc pewnemi powodami. Rozumiał, że jeżeli w uczoną publiczność wmówi że wyrazy owe są, istotnie staro-niemieckie, wypłynie ztąd wniosek, iż gdy nie dopiero od czasu zjawienia się w okolicach Czarnego morza Gotów, lecz już w przedhistorycznej dobie przesiadywali Niemcy nad Dunajem, przeto mogą uważać położone nad tą rzeką kraje za swoją w Europie kolebkę. Wypłynie dalej, że gdy według świadectwa Strabona, Getowie, Dakowie, Trakowie, byli jednojęzycznyini ludami, a według pisarzów trzeciego i następnych wieków, Getowie a Gotowie mieli być jednym i tym samym ludem, stanie okoliczność ta za nowy dowód, że Teutonowie nad Dunajem pierwotnie mieszkając przenieśli się ztąd na północ.
Kiedy w rozmowie w miesiącu Wrześniu r. 1855 w Berlinie z nim mianej, wskazując na jego dzieło (1) rzekłem do Gryma: że sam wątpi o tem co mówi, a nawet żarty sobie z czytelników stroi, zbijając świadectwami kronikarzy, późno, bo w piątym wieku i później jeszcze żyjących, zeznania takich świadków jakimi są Strabo, Pliniusz starszy i Tacyt, którzy o Germanach mówiąc zbiorowisko różnojęzycznych ludów przez ten wyraz rozumieli, a żyjąc w pierwszym po Chr. wieku nie o siedliskach za Karpatami Gotów nie wiedzieli, i nie mogli wiedzieć, gdyż ci dopie-

-------------
(1) Pato o tem Bibl. Warsz. r. 1856. II. 203. w przyp.