28. Do dzisiejszego helleborus ciemiornik, albo do veratrum ciemierzyca, odnosi się roślina nazwana po dacku προδίορνα. Wiadomo że roślinne nadewszystko trucizny, do których liczby należy Helleborus niger, i Veratrum nigrum, objawiają działanie na organizm przez rozszerzenie źrenicy, czyli przez jej przedzieranie, (starosłowiańskie prodrati dziś u Rossyan продирать). Poszła ztąd Dyoskorydesowa προδίορνα.
29. Rzymskie sdmbucus miało się po dacku σέβα jak Dyoskorydes głosi, nazywać. Odpowiada ten wyraz będącemu dotąd u Serbów i Chorwatów w obiegu zoba, zow, gdy przeciwnie inni Słowianie zakarpaccy, a z przedkarpackich Połabowie (1) dawnych Swewów ρ otomki, mówili przez przekładnią, baz. Przeciwnie w Aureliańskiej Dacyi, o której powiemy niżej, nazywano wciąż będącą w mowie roślinę zęba. Przez zamianę o, a na e, powstał, tak u zakarpackich jak i u przedkarpackich Słowian znany wyraz bez (sambucus), czego pierwszy przykład u Czechów w XIV znajdujemy wieku. Wszystkie te wyrazy to samo co dziś, czyli bzową oznaczały krzewinę (2).
30. Inny gatunek bzu, po grecku χαμαιάχτη, po

----------
(1) Patrz słowniczek na str. 303 dzieła Laut-und Formenłehre der Polahischen Sprache von August Schleicher. St. Petersburg 1871.
(2) Porówn; słowniki Lindego, i czeski w Zbjrka nejdawnegszjch słowniku lałinsko-czeskych w Praze 1833. wydanych (na str. 60) p. w. bez, tudzież słow. Wuka Karadz. serbski p. w zoba, i wspomniony wyżej Nastin flory dalmat. p. w. bazdóvina.