sobą wzajemnie tą ludność, spowodowała skrzyżowanie się praw swych osobliwie rolniczych, rodowych i spadkowych; zkąd rozwinięte zasady znalazły uwzględnienie w prawach ludów europejskich następnie kodyfikowanych, i dotąd je znajdują. Poszło ztąd: że opiekę nad córką matce oddano, a nie córki tej bratu czyli synowi owej matki; że wdowie użytkowaijie na majątku mężowskim przyznano, a nie dano jej na nim własności; że majątek żony oddzielono od mężowskiego; że postanowiono tak zwaną reformacyą posagu i. t. p. Odsyłając czytelnika do historyi prawodawstw słowiańskich, która o wszystkiem tem rozprawia, zwracam uwagę jego na wyrazy, w owych pomnikach prawa ludowo-germańskiego najwięcej uderzające, a znikąd jak z języka słowiańskiego nie dające się wyrozumieć. Słownik Djukanża i podobne mu dzieła, prawie żadnej w tem badaczowi nie dadzą pomocy.
Szczegół ten osobnej rozprawy wymaga: tu więc na dowód kilka tylko wyrazów przywiodę, biorąc dwa pierwsze według redakcyi Wajca (1), a resztę ich wypisując podług Waltera (2).
Wyraz Clet w najdawniejszym pomniku praw germańskich (3), i w umowach miast hanzeatyckich z wielkim Nowogrodem zawieranych (4) napotykany, znaczy według

---------------------------
(1) Das alte Recht der saljsehen Frankon. Kiel 1846. (2) Corpus juris germanici antiqui. Berolini 1824. Dzieło trzechtomowe.
(3) Lex salica XVI. I.
(4) G. F. Sartorins Urkundliche Gesch. II. 201. i następn.