blizkie, i należą do jednego rodu psiankowatych (solanacae) roślin. Ponieważ korony kwiatów z rodzaju Datura są, zawsze śnieżno białe, z tej przyczyny nazwali ją Dakowie białawą, co we wszystkie słowiańskie narzecza przeszło, i dotąd w nich figuruje (1). Co większa, przejęli tę nazwę od Daków, gdy z nimi nad Dunajom sąsiadowali, Celtowie. lub wzięli ją od mieszkających po lewym brzegu Renu Swewów, i nią nie tylko roślinę do rodzaju hyoscyanms liczoną zwali (u Dyoskorydesa βιλινονντία), lecz mianowali nią i bóstwa swoje Apollina, Minerwę i. t. d. zowiąc je "białemi", co niektórzy francuzcy uczeni dobrze przez wyraz "białowłosy" (blond) wyłożyli (2). Dzisiejsza więc nazwa bieluń, roślinie tej od wszystkich Słowian nadawana, sięga wieku w którym żył Dyoskorydes. Botanik ten, lub jego przepisywacz, kładąc 8 za β, i pisząc ζιέλεια za βιέλεια, zrobił ją niezrozumiałą dla tych, którzy nie znają słowiańskiego, języka.
21. Roślinę od Linneusza Physalis alkekengi zwaną,

--------------------------------------
(1) Począwszy od Miklosica (p. w. bid) wszystkie słowniki (polski, czeski, rossyjski akademicki, serbski Wuka Karadzica p. w. bieluszina) aż do dziś pojawionego łużyckiego przez Wuia wydanego (p. w. blek, blin) lub, jak w spisie wyrazów botanicznych Franka, (w Matiey serbskiej poszycie 25. ) podanym stoi (na str. 37) blen, wobled, wyrazem od., białoaści" wziętym oznaczają tę roślinę. Mniemam że w spisie roślin dalmaokich (w Czasop. czesk. muz. z r. 1852. w posz, 2. na str. 47.) wyraz blem mylnie jest za Hen napisany.
(2) Patrz Lelewela Etudes numismatiques et archeologiques str. 259. gdzie czytamy: Belin, Bclentis ou Bellinus etait Apollon (na str. 262). Minerve etait appelles Belisaua, a na str. 376. czytamy: La signification de Belen est blond