desów wyraz αηασαεξε, naprowadza na myśl, że ziela tego, posiekanego, używali Dakowie na karm dla jagniąt. Wiadomo że groszkowe rośliny, do których i będąca w mowie należy, po wszystkie czasy były i są pożądane dla owiec.
13. Greckie ziele χαμαιπίτνς od Linneusza ajugd reptans przezwane, odpowiada Dyoskorydesowemu δοχελα od starosł. Λονχ wyrażającego greckie πνοή. Ruskie miano живучка dawane roślinie, objawia powód jej nazwy. Ponieważ niektóre jej gatunki, a mianowicie owa ajuga reptans, puszczając długie rozłogi, łatwo się z tychże rozmnażają,
i chociaż posiekane mogą przecież ożyć, z powodu szczególniejszego w nich ducha, przeto dawana im nazwa tłomaczy się łatwo.
14. Tak od Greków nazywane ziele λειμώνων dziś jest nie znane. Roślinę od polskich botaników zatrwian, gruszczyca zwaną, mianował Linneusz statice limonium, co na objaśnienie ziela od Dyoskorydesa δάχινα nazywanego wcale nie wpływa. Wpływa zaś świadectwo. Pliniusza XX. 8. dane o tem, że limonium nazywa się u Rzymian beta silvôstris, zkąd wyprowadzamy wniosek, że będąca w mowie δάχινα znaczy dackę rośliny lub boćwinę. Mógł, albo Dyoskorydes, albo jego przepisywacz, położyć δ za β; a zaś k musiał położyć za c piszący po grecku nazwę rośliny. Za δαχινα przeto czytać należy βακινα niby bacinâ (boćwina), albo zostawić δαχινα w jej postaci. Bardzo dobrze Pliniuszowa betâ silvestris nazy-