wszy złożony jest. Drąga część jego (αφρών) własność rośliny oznacza. Miała pozbawiać kury zmysłów, umarzać je i t. p.
Nowsi botanicy słowiańscy przełożywszy owe, część drugą wyrazu na ojczystą mowę, i myśl w nim tkwiącą głównie uwzględniwszy wznowili dawną może rośliny nazwę, która głównie u Czechów, Łużyczan i Polaków była i jest w obiegu (kuromor, kurzymor, kurzyślad).
3. Roślina po grecku χελιδονιον μέγα, po rzymsku χΐλιδονιον (od faba? strączkowiec modrawy) mianowana, miała się po dacku χελιδονιον nazywać. Nazwisko fabium, nieznane późniejszemu łacińskiemu słownictwu roślin, naprowadza na myśl, że Dyoskorydes chciał wyrazić roślinę groszkową, może Genista lub Spartium, Scopanium, które tworzą obfite, krzaczkowate, chrościane kępki. Tak więc starosłowiańskie, według Miklosica chrastnle, polskie chróscie, byłoby źródłosłowein wyrazu. Atoli grecka nazwa rośliny χρονοτάτη, zniewala do mniemania: że Bostopuść, które Jaskółczem zielem nazywa dziś lud polski, jest raczej ową rośliną od Dyoskorydesa χΐλιδονιον miasowaną. Może się też nazywaią a Daków od wyrazu kregśde, który w litewskim języku jaskółkę znaczy. Może też pochodzi od starosłowiańskiego χρονστάνη , krzyczeć, niby że chorobę, która wzbudza krzyki, leczyła ta roślina.
4. W dziele o ziołach, które Apulejowi przypisują, czytamy: że Dakowie nazywali roślinę Centauria minor stisrozila, co na dzisiejsze starozicle wychodzi. Gdy Centauria