IV.
POMNIKI DZIEJÓW POLSKI PRZEDCHROBROWEJ MONUMENTAMI BIELOWSKIEGO NIE OBJĘTE, I POSTĘP ROZWOJU TYCHŻE DZIEJÓW, A MIANOWICIE WYKŁADU BAJDY O PIAŚCIE.

Pomnikiem najdawniejszym języka, a więc i dziejów Polski pierwotnych, są wyrazy botaniczne, od Dyoskorydesa zebrane. Któż on był i kiedy się pojawił?
Pedanius, inaczej zwany Pedacius Dioskorides, pochodził z Anazarbu, miasta cylickiego w Azyi mniejszej, zkąd też Cylicyjczykiem nazywany bywał. Żył przed końcem pierwszej połowy pierwszego po Chr. wieku, spółczesny będąc rzymskiemu Pliniuszowi starszemu, twórcy dzieła encyklopedycznego wielkiej wagi, które pod nazwą Historyi Naturalnej słynie w świecie uczonym. Poprzednikiem części dzieła tego był zielnik Dyoskorydesa, znany pod nazwą Sylwy lekarskiej ( περί ΰης Ιατρικής). Znajdują się w nim nazwy roślin na lekarstwo używanych, greckie i rzymskie, a obok niektórych stoją miana galskie czyli celtyckie, iberyjskie, kartagińskie, egipskie, i w liczbie trzydziestu kilku tak zwane dackie. Niemieckich nazw nie ma; co dowodzi, że Dyoskorydes, zbierając ziół nazwiska, nie postał w okolicach od Germanów zamieszkałych.
Ponieważ nas owe dackie wyrazy wyłącznie obchodzą, wypadałoby rozwieść się o tem, kto byli Dakowie, i jaką