między południ owemi a północnemi Niemcami trwający do dziś antagonizm. W lat trzy później w tomie pierwszym historyi prawodawstw zupełnie nowo opracowanej (r. 1856), rzuciwszy na nowo okiem na cywilizacyą ludów przed nastaniem Polski na ziemiach słowiańskich zasiedziałych, uznałem swewskich Semnonów za ziemian; co też pojawione w r. 1868 dzieła od Szembery i Kętrzyńskiego wydane, a odemnie w Gazecie Warszawskiej z roku tegoż, i w Przeglądzie Wielkopolskim z roku następnego rozważone, powtórzywszy, rzecz tę samą w treści przedstawiły zgodnie ze mną.
Miałem pierwotnie w zamiarze przedrukować wszystkie te artykuły, i w dodatku do tego dzieła umieścić je; ale nie chcąc pomnażać kosztów wydawnictwa, zaniechałem tej myśli, wiedząc, że co ważniejszego w nich było, wyjęło się, a w tem tu pomieściło dziele.
Zakończę opowiadanie dziejów przedchrobrowej Polski uwagą, że sposobem w tem dziele wskazanym, tak zwane dzieje Polski bajeczne, z koła bałamutnych podań wycofane, a w zakres historycznych zdarzeń wsunięte, uzyskują, jak tuszę, podstawę, na której oparte ostoją się nadal bezpieczniej niż dotąd.
Przystąpmy do pomników tych dziejów od Bielowskiego albo pominiętych albo lekceważonych, i rozprawiając o ich obronieniu, ostatnią bajdę ich ó Piaście rozważmy.